หลายคนคงเคยรู้จักหรือเคยพบเคยเห็นมาก่อน แต่ก็มีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่อาจจะไม่รู้จักและอาจจะคิดไปได้ว่า หน้าตามันคงจะเหมือนกับแม่ไก่ จึงได้ชื่อว่า ค้างคาวแม่ไก่ แต่แท้จริงแล้ว มันมีลักษณะหน้าตาคล้ายสุนัขจิ้งจอก จมูก และใบหูเล็ก ตาโต ขนสีน้ำตาลแก้มแดง มีปีกเป็นพังผืดบางๆสีดำเชื่อมติดระหว่างนิ้ว เล็บแหลมคมไว้สำหรับเกาะกิ่งไม้ บินได้เหมือนนก เป็นค้างคาวที่ใหญ่ที่สุดในโลก ค้างคาวแม่ไก่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มันจะออกลูกคราวละ 1 ตัว มันจะออกหากินตอนกลางคืน แต่ในเวลากลางวันนั้นมันจะอยู่กันเป็นกลุ่มใหญ่ๆเกาะกิ่งไม้ห้อยหัวลงมา โดยในช่วงที่มันห้อยหัวลงมานั้นเป็นช่วงที่ค้างคาวใช้พลังงานน้อยที่สุด หลายคนคงสงสัยว่าทำไมมันเกาะนอนห้อยหัวอยู่แบบนั้นได้โดยไม่ตกลงมากับพื้น ก็เป็นเพราะว่าค้างคาวมีวิวัฒนาการของเส้นเอ็นที่ทำหน้าที่ดึงให้เล็บงอจับวัตถุนั้น ลักษณะเป็นรอยหยักคล้ายๆเกล็ด ซึ่งเอ็นบริเวณนั้นจะถูกดึงเข้าไปล็อกแน่นอยู่ในช่องที่เรียกว่า reticulum ของกระดูกนิ้วท่อนที่ 2 การห้อยหัวนอนลักษณะดังกล่าวของค้างคาวจึงไม่มีการใช้พลังงาน การเลือกที่จะเกาะนอนจึงเป็นสิ่งสำคัญต่อการดำรงชีวิติของค้างคาว ค้างคาวจึงเลือกต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ โดยจะเกาะกิ่งไม้ชั้นรองลงมาเพื่อจะหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับแสงแดดให้มากที่สุด เหตุผลที่ค้างคาวต้องหากินตอนกลางคืน ก็เพราะว่าต้องการป้องกันตัวเองจากสัตว์ผู้ล่า อาหารของค้างคาวแม่ไก่ ได้แก่ ใบไม้ เกสรดอกไม้ และผลไม้ เช่นใบโพธิ์ และผลมะม่วง ใบมะขาม เป็นต้น ค้างคาวมีส่วนช่วยในการรักษาไว้ซึ่งโครงสร้างความหลากหลาย และการหมุนเวียนพลังงานในระบบนิเวศของป่า โดยมีส่วนช่วยในการผสมเกสรและกระจายเมล็ดพันธุ์ไม้ เช่น นุ่น ทุเรียน ฝรั่ง เป็นต้น เราสามารถพบเห็นค้างคาวแม่ไก่ได้ไม่ยาก ที่ที่อยากแนะนำเลยอยู่ไม่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ก็คือที่วัดโพธิ์บางคล้า จ. ฉะเชิงเทรา วัดนี้ตั้งอยู่ในตัวอำเภอบางคล้า ติดกับแม่น้ำบางปะกงอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 23 กม.บรรยากาศร่มรื่นมาก ส่วนประวัติของค้างคาวแม่ไก่ที่มาอยู่ที่วัดมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั้น ไม่มีใครบอกได้ ดีไม่ดีอาจอยู่ตั้งแต่ก่อตั้งวัดเสร็จใหม่ๆด้วยซ้ำ ถ้ามาช่วงเย็นๆอาจจะได้เห็นฝูงค้างคาวนับหมื่นๆตัวบินออกหากินเป็นฝูง น่าตื่นตาตื่นใจเลยทีเดียว ถือได้ว่าเป็นที่เที่ยว UNSEEN อีก 1 ที่ของฉะเชิงเทรา

นกแก้วเป็นนกที่มีอายุยืนยาว มีหลายสายพันธุ์ด้วยกัน สีสันสวยงามนกแก้วส่วนใหญ่จะมีขนเป็นประกายสี เขียว แดงและเหลือง เป็นหลักค่ะ แต่ก็มีสายพันธุ์สีดำเช่น นกกระตั้วดำ เราคงเคยสังเกต เวลาเราไปเดินตามห้างสรรพสินค้า เค้าจะมีบริเวณที่นั่งพักผ่อนสำหรับลูกค้า มีบ่อปลา และมีนก นกในห้างสรรพสินค้า อย่างเช่นเจ้านกแก้วมาคอว์ มันมีเสียงร้องที่ดังมาก แต่หลายคนคงเคยสงสัยว่าทำไม “นกถึงไม่บินหนีไป” เป็นเพราะมันเชื่อง หรือเพราะมันบินไม่ได้ แต่แท้จริงแล้วมันบินได้ นกแก้วมาคอว์เป็นนกที่มีขนาดใหญ่มาก มีถิ่นกำเนิดในแม็กซิโกและอเมริกาใต้ มีสีสันที่สวยงาม ฉูดฉาด สามารถเลียนเสียงคนได้ มันมีปากที่แหลมคม ประสาทตาไว มีความฉลาดและน่ารักในตัวของมัน มาคอว์จัดเป็นนกที่เราสามารถฝึกให้เชื่องได้ เป็นนกที่มีความจำดีและมีความพยาบาทอย่างรุนแรง ดุร้าย น่ากลัวมากเท่ากับความอ่อนน้อมน่ารักชวนให้ปราณีของมันเลยที่เดียว มันเป็นนกที่ชอบความสะอาด ผู้เลี้ยงควรอาบน้ำให้มันเป็นประจำ มาคอว์เป็นนกที่ไม่ชอบอยู่โดดเดี่ยวเช่นกับนกแก้วชนิดอื่นๆชอบอยู่กันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ผู้เลี้ยงควรให้ความสนใจดูแลอย่างใกล้ชิด สำหรับอาหารของมันนั้น มาคอว์ชอบกินผลไม้ทั่วๆไปและเมล็ดธัญพืชต่างๆ เช่น ถั่ว ฝรั่ง ข้าวโพด แตงกวา และพืชสมุนไพรบางชนิดเช่น ใบกระเพรา ตะไคร้ เป็นต้น สำหรับใครที่คิดจะเลี้ยงเจ้ามาคอว์นั้น ต้องพิจารณาเสียก่อนว่าจะเลี้ยงมันไว้ในกรงชนิดใด จะเลี้ยงไว้เพื่อให้ได้อยู่ในบ้านหรือในกรงขนาดใหญ่ปะปนกับนกชนิดอื่นๆ แต่โดยปกติแล้วเราควรจะเลี้ยงมันไว้ในกรงล่ะ 1 ตัว จะดีกว่าการที่เราเลี้ยงแบบปล่อยให้รวมอยู่ในกรงเดียวกัน นกแก้วมาคอว์เป็นนกที่ชอบความสนุกสนาน ควรจะมีของเล่นไว้ในกรงนก ไม่ว่าจะเป็นลูกตุ้ม กระดิ่ง หรือวัสดุอื่นๆที่ทำให้นกเกิดความเพลิดเพลิน และนอกจากของเล่นแล้วยังต้องมีอ่างน้ำไว้ให้มาคอว์อาบน้ำอีกด้วย เพราะมาคอว์เป็นนกที่ชอบเล่นน้ำเป็นอย่างมาก ส่วนคอนควรใช้กิ่งไม้ธรรมชาติไว้ให้นกเกาะ อย่างไรก็ตามผู้เลี้ยงควรให้ความสำคัญและใส่ใจกับนกแก้วมาคอว์ให้มากๆ เพราะหากผู้เลี้ยงห่างเหินหรือปล่อยปะละเลย นกมาคอว์จะดูซึมเศร้าและแสดงอารมณ์ออกมาอย่างชัดเจน แต่หากผู้เลี้ยงเอาใจใส่มัน มันก็จะรักเจ้าของเหมือนที่เรารักมันนั้นเอง

แมลงปอปีกบาง กางปีกสวยเกาะอยู่บนกิ่งไม้ หลายคนคงเคยพบเคยเห็นตามสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามป่าเขา แหล่งน้ำธรรมชาติ แมลงปอนั้นเป็นแมลงขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลักษณะลำตัวของมันยาวเรียว ช่วงปลายท้องแหลม มีปากแบบกัดกินขนาดใหญ่ หนวดสั้นเล็ก ลักษณะคล้ายเส้นขน ตาใหญ่ มีปีกยาวบางใส 2 คู่ มีขา 3 ปล้อง ตัวอ่อนของเจ้าแมลงปอนั้นใครจะรู้เล่า ว่าแท้จริงแล้วมันอาศัยอยู่ในน้ำ รูปร่างตัวอ่อนช่างต่างจากตัวเต็มวัยของมันมาก บางตัวมีลักษณะอ้วนป้อม บางตัวยาวรี ซึ่งต่างจากแมลงปอที่เราเห็นโดยทั่วไปอย่างสิ้นเชิง แต่ทุกตัวต่างก็เติบโตมาเป็นธรรมชาติ ในเมืองใหญ่ที่มีป่าคอนกรีต สังเกตได้ว่า เราจะพบแมลงปอได้น้อยมาก เพราะมีมลพิษทางอากาศเยอะ เช่น ควันพิษจากโรงงานอุตสาหกรรม ท่อไอเสียรถยนต์เป็นต้น และแหล่งน้ำธรรมชาติมีค่อนข้างน้อย เนื่องจากแมลงปอชอบอากาศปลอดโปร่งและบริสุทธิ์ แมลงปอจึงเป็นตัวบ่งชี้ได้ว่าสภาพอากาศบริเวณนั้นดีหรือไม่ แมลงปอนั้นมันกินอาหารง่าย มันกินแมลงแทบจะทุกชนิดและทุกตัวที่อ่อนแอกว่ามัน เช่น ยุง ริ้น แมลงวัน ผีเสื้อ ซึ่งโดยส่วนใหญ่เป็นแมลงศัตรูพืช แมลงปอมันชอบไล่จับเหยื่อที่มีชีวิตมากกว่าเหยื่อที่ตายแล้วมันจะจู่โจมเหยื่ออย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เนื่องจากมันมีตาที่ไวและคม พลังปีกที่แข็งแกร่ง แมลงปอมันใช้ชีวิตในการบินพอๆกับการเกาะ บางชนิดบินเดี่ยว บางชนิดบินเป็นฝูง มันชอบเกาะกิ่งไม้เพื่อพักผ่อนหรือหลับนอน ในช่วงสายๆมันจะชอบบินรับแสงแดดเพื่อเพิ่มพลังงาน และบินหาอาหารไปด้วยในคราวเดียวกัน แมลงปอเป็นสัตว์ที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุมแมลงศัตรูพืช และบ่งบอกถึงความสมบูรณ์ของธรรมชาติบริเวณนั้นๆด้วย ถึงแม้มันจะมีความสวยงามน้อยกว่าผีเสื้อ แต่มันก็สร้างความเพลิดเพลินให้แก่ผู้ที่ได้พบเห็น

                        ไก่พญาลอนั้นมีความสวยงามมากมายถือว่านกพันธุ์นี้มีขนาดที่อยู่ขนาดกลางๆ ตัวผู้จะหัวสีน้ำเงินจะมีขนหงอนถ้าโดยที่ลำตัวของมันนั่นจะออกสีน้ำเงินจางหางสีน้ำเงินที่มันเงาสวยงามและตัวเมียโดยทั่วไปนั้นจะไม่มีขนเป็นสีน้ำเลยถ้าสังเกตดีๆแต่ปักของมันจะเป็นสีน้ำตาลดำมีลายขวางบนจะออกสีน้ำน้ำตาลแก่ ไก่พญาลอนั้นจะมีถิ่นบ้านเกิดที่ภาคใต้ของแคว้นอัสสัมโดยจะมีถิ่นฐานถ้าจะหาพบเจอได้ที่ ไทย กัมพูชา เวียดนาม และบ้านเราประเทศไทยจะพบแถวภาคเหนือเป็นส่วนใหญ่ ภาคตะวันออก ภาคตะวันเฉียงเหนือ เท่านั้นและเป็นนกที่จะหาพบได้ยากและพบได้น้อยมาก ซึ่งนกพญาลอจะหากินตอนกลางวันโดยจะเลือกกินเฉพาะ พืช ผัก แมลง ไข่มัน หรือตัวหนอน โดยที่มันจะใช้เท้าของมันคุ้ยเขี่ยพื้นดินไปมาแล้วก็ใช้ปากอันแม่นยำจิกแล้วกินขึ้นเป็นอาหาร ไก่พญาลอนั้นจะชอบอยู่เป็นคู่จะชอบพักอาศัยตามป่าทึบหรือป่าไผ่นั้นเองและมันไม่ค่อยจะตื่นกับผู้คนเท่าไรก็จะทำให้คนสามารถไปดูมันได้ง่ายๆส่วนตอนกลางคืนนั้นมักจะนอนเกาะตามกิ่งไม้ซึ่งไก่พญาลอนั้นจะบินได้ไม่สูงเหมือนนกทั่วไปนั้นถ้ามันจะบินแต่ก็ไม่ไกลและบินได้แค่ในระดับกลางเท่านั้นเอง โดยที่การสืบพันธุ์ของมันนั่นจะเริ่มเข้าสู่ตัวเหมือนมันอายุครบได้ 3 ปี แล้วก็จะเริ่มหาคู่ผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อนโดยที่มันจะเลือกทำรังในที่เป็นแอ่งตื้นๆใต้พุ่มไม้หนาและก็จะปูด้วยใบไม้ บางครั้งอาจจะวางไข่แถวตามโพรงและพวกมันยังต้องงูที่จะมากินไข่ของพวกมันด้วยซึ่งพวกมันจะออกไข่ได้แค่ 5-8ฟองต่อครั้งเท่านั้นโดยที่ระยะในการฟักใช้เวลาประมาณ 26-27 วันเลยที่เดียวโดยเดี๋ยวนี้ปัจจุบันนกไก่ฟ้าพญาลอจะหายากมากและถือว่าเป็นสัตว์ป่าที่ถูกคุ้มครอง โดยที่ถ้าคุณอยากจะไปหาเจอผมไก่พญาลอนั้นจะหาผมเจอได้ที่ สัตว์เปิดเขาเขียว สวนสัตว์นครราชสีมา และภาคใต้สวนสัตว์สงขลา  

นกอินทรีเป็นสัตว์ที่ดูมีความสง่างามน่าเกรงขามมากและจัดว่าเป็นนกล่าที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งนกอินทรีมีโครงสร้างที่ใหญ่และกระดูก กล้ามเนื้อที่แข็งแรงและกรงเล็บที่แหลมคม ซึ่งนกอินทรีนั้นจะมีปากงองุ้มและมีสายตาที่เฉียบขาดแหลมคม บินได้เร็ว และจัดการเหยื่อได้แม่นยำซึ่งแทบไม่มีการพลาดเลย และมันสามารถที่จะทำให้ตัวมันบินได้ถึง 2100 เมตรเลยที่เชียวและนกอินทรีจัดว่ามีสายตาที่ดีที่สุดในโลกในบรรดานกถ้ารองลงมาก็คงจะเป็นนกฮูกนั้นละ อินทรีนั้นเป็นนกที่ชอบกินเนื้อเป็นอาหารส่วนใหญ่ ซึ่งการกินของมันได้แก่ พวก ปลา,งู, และสัตว์จำพวกขนาดเล็กนั้นเองและมีบอกมาอีกว่านกอินทรีนั้นชอบกินไข่นกอีกด้วย อินทรีสามารถที่จะหาได้ตามพื้นที่ต่างๆทั่วโลก ยกเว้นในที่ๆมีอาการหนาวจำพวกสถานที่ขั้วโลกเหนือ เดี๋ยวเราจะยกตัวอย่างอินทรีให้อ่านกันคราวๆ 2 ชนิด 1.นกอินทรีทอง นกอินทรีทองนั้นถือว่าจัดเป็นนักล่าเหยื่อเป็นรู้จักกันทางตอนเหนือ ซึ่งนกสายพันธุ์ได้กระจัดกระจายทั่วโลกแต่ตัวมันจะมีลักษณะที่คล้ายอินทรีทั่วไปโดยปกตินกอินทรีหัวทองนั้นจะมีความเร็วในการล่าเหยื่อเป็นอย่างสูงมากโดยมันจะเลือกเหยื่อที่มันชอบกินจำพวก กระต่าย มาร์มอต และกระรอก ซึ่งนกอินทรีนั้นจะรักษาขอบเขตสถานที่ของมันโดยรอบในระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร พวกมันจะชอบอาศัยอยู่บนที่สูงๆและนกอินทร์นั้นจะมีช่วงฤดูร้อนที่จะผสมพันธุ์ ซึ่งตัวเมียของนกอินทร์นั้นจะวางไข่ได้แค่ 4 ฟอง ซึ่งระยะเวลาในการฟักถึง 6-7 อาทิตย์เลยที่เดียว แล้วหลังจากมันบินไปหาที่ใหม่โดยสร้างเขตแดนของมันไปอีก 6 ปี 2.นกอินทรีขาว นกอินทรีตัวนี้จะต่างกับนกอินทรีทองแค่หัวของมันจะออกเป็นสีขาว ซึ่งจุดเด่นลักษณะมันนั้นจะมีส่วนสีขาวจนถึงแค่ลำคอมันโดยที่ปากของมันจะเป็นสีเหลือง นกอินทรีขาวนั้นจัดว่าเป็นนกที่มีความสง่างามมากไม่แพ้เจ้านกอินทรีทองเลยและจะพบมันได้แค่ในทวีปอเมริกาเหนือ เจ้านกตัวนี้ชอบอาศัยใกล้แหล่งน้ำ เพราะมันจะเนินกินอาหารปลาเป็นหลักส่วนมาก และอายุขัยของมันก็เยอะมากเลยอาจจะสิ้นสุดที่ประมาณ 30 ปีเลยด้วยซ้ำ โดยนกชนิดนี้ยกว่าเป็นสัญลักษณ์ของประเทศอเมริกาอีกด้วยนั้นเอง

นกกาฮังหรือนกกก เป็นนกที่ลำตัวมีขนาดที่ใหญ่มากในบรรดาจำนกเงือกของไทยเลยที่เดียวซึ่งตัวมันมีขนาดลำตัวที่ 122 เซนติเมตรเลยที่เดียวเลย โดยที่นกตัวผู้ตัวเมียอาจจะมองได้ยากมากเลยเพราะพวกมันจะมีขนาดลักษณะที่คล้ายกันมากเลยละแต่ตัวผู้นั้นก็จะมีลักษณะที่ตัวใหญ่มากกว่าตัวเมียและต้องมองกันตรงที่ว่าตัวผู้นั้นจะมีสีตาแดงออกเป็นทับทิม โดยที่โหนกสีดำจะอยู่ด้านหน้าและท้ายของมัน ซึ่งวิธีการจะดูตัวเมียนั้นโดยที่ดวงตาของมันจะมีสีซีด และต้องสังเกตที่ว่ามันจะไม่มีโหนกอะไรออกมาเลย จากการที่กลางโหนกของมันนั้นจะลงมามีสีเหลืองอื่นปนสีส้ม สีของมันจะเกิดจากต่อมน้ำมัน เมื่อถ้านกมันตายนั้นสีเหล่านี้ก็จะหายไปด้วยนั้นซึ่งในลักษณะของมันในยามเช้าจะชอบเปล่งเสียงออกมาโดยที่คนทั่วไปอาจจะได้ยินเสียงมันร้องว่า กก กก หรือ กาฮัง ซึ่งทำให้คนไทยได้เรียกนกตัวนี้ว่า นกกาฮังนั้นเอง โดยต้นกำเนิดของนกนี้จะเกิดที่อินเดียตะวันออกเฉียงทางตอนใต้ ตลอดมาจนไทย ยันไปยังเกาะสุมาตรานั้นเองสำหรับนกตัวนี้จะพบได้บนพื้นที่ตามประเทศไทยยกเว้นแต่ภาคกลางซึ่งโดยร่วมแล้วพฤติกรรมของนกกาฮังชอบที่อยู่ตามป่าดงดิบและตามป่าดงดิบเขา ซึ่งมีต้นไม้ที่สูงให้มันไปอยู่อาศัยหากเป็นในฤดูผสมพันธุ์ด้วยแล้วนกกาฮังจะจับคู่หรือร้องให้เสียงดังเพื่อจะเรียกอีกฝ่ายนั้นเองซึ่งนกกาฮังนั่นเวลามันวางไข่มีแค่มากสุดก็แค่ 2 ฟองเท่านั้นเอง นกกาฮังเป็นสัตว์ปีกที่ชอบจะกินแต่พวกผลไม้สุก โดยสิ่งที่มันชอบนั้นคือ กล้วย มะละกอ และยังมีกินเนื้อบางเช่น กิ้งก่า งู แย้ หนู วิธีมันจะทำกับการพวกนี้มันก็จะเอาหางฟาดให้ตายแล้วมันก็จะเคี้ยวจนพวกมันกระดูกแตกและกินโดยโยนเข้าปากแล้วกลืนมันไป เดี๋ยวนี้นกกาฮังถือว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองไปแล้วถือว่าเป็นอะไรที่ดีมากถ้าท่านผู้อ่านอยากจะเห็นตัวเป็นๆไปได้เลยที่ สวนสัตว์เปิดเขาเขียวแล้วก็จะได้พบตัวเป็นๆของมันว่าจะมีลักษณะยังไง

ไก่ป่านั้นจะมีลักษณะที่คล้ายกับไก่บ้านที่เราเลี้ยงไว้นั้นซึ่งไก่ป่าพวกจะมีขนาดกลางๆซึ่งไม่ใหญ่มากจะไม่เหมือนไก่ที่เราเลี้ยงไว้เลย โดยที่ไก่ป่านั้นจะมีแค่ 2 ชนิดเองในประเทศไทยคือตุ้มหูขาวและไก่ป่าตุ้มหูแดง โดยที่เจ้าไก่ป่าตุ้มหูขาวนั้นจะมีลักษณะที่สังเกตได้ตรงบริเวณหน้าและหงอนที่มีขนาดใหญ่และจะเป็นสีแดงสดและมีสีเหลืองสลับแดง ท้องดำ หางก็จะมาเป็นสีดำเหลือบเขียน แต่ไก่ตัวเมียนั้นจะมีสีน้ำตาลจะมีสีเรียบเทาหางของมันจะสั่นและมีหงอนที่เล็กมากส่วนเจ้าไก่ป่าตุ้มหูแดงนั้นโดยที่เจ้าตัวผู้จะมีตุ้มหูสีแดงนั้นเอง โดยที่ถิ่นอาศัยของมันจะอยู่ในเอเชียตอนใต้โดยจะไล่ลงมาจากเชิงบนหิมาลัย อินเดียว พม่า ไทย มาเลเซีย และ บาหลี โดยที่อาหารของพวกมันนั้นก็จะหาได้ตามป่าก็คือ แมลง พืช ลูกไม้ที่สุกแล้วและดอกหญ้านั้นเอง โดยที่พฤติกรรมตอนมันอาศัยในป่านั้นอาจจะเป็นพวกป่าผ่า ป่าดิบแล้ง ซึ่งพวกจะหากินกันโดยที่มันจะเกาะกลุ่มเล็กๆอยู่ตามพื้นป่าซึ่งไก่ป่าเหล่านี้จะหากินช่วงตอนกลางวันตามบนพื้นดิน ในกรณีของไก่ป่าที่จะผสมพันธุ์จะอยู่ในช่วงที่ฤดูร้อน คือพวกมันจะสร้างอยู่ตามกอหญ้าเล็กและอาจจะวางไข่ได้มากที่สุดที่ 6-12 ฟอง ซึ่งการที่ระยะฟักของมันจะอยู่ที่ประมาณ 22 วัน โดยปัจจุบันไก่ป่าอาจจะพบได้มาทที่สุดคงจะเป็นชายแดนประเทศกัมพูชา ตั้งแต่จังหวัดตราด จนไปถึงอุบลราชธานีซึ่งไก่ป่าพวกนี้จะถือว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองไปแล้ว โดยที่ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป้าเมื่อพุทธศักราช 2535 และสถานที่จะชมไก่ป่าเหล่านี้ก็จะพวกสวนสัตว์ต่างๆตามประเทศไทยที่ท่านผู้อ่านอาจจะไปลองชมได้ด้วยตาเองนั้นเอง